Αύξηση-ρεκόρ στις εισαγωγές φθηνού οίνου το 2025 – Ξεπέρασαν για δεύτερη χρονιά τις εξαγωγές

85

Παρά τη διαφαινόμενη κάμψη της κατανάλωσης το 2025, οι εισαγωγές οίνου στην Ελλάδα καταγράφουν για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά εντυπωσιακή άνοδο. Η παγιωμένη κουλτούρα προμήθειας φθηνών ευρωπαϊκών οίνων, η περιορισμένη ελληνική παραγωγή, η χαμηλή διαθεσιμότητα και –κυρίως– η απουσία ουσιαστικών ελέγχων, φαίνεται να ωθούν την αγορά σε αυξημένη εξάρτηση από το εξωτερικό, με τις εισαγωγές να υπερβαίνουν εκ νέου τις εξαγωγές σε όγκο.

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της ΚΕΟΣΟΕ

Σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, τα οποία επεξεργάστηκε η ΚΕΟΣΟΕ, οι εισαγωγές οίνου το 2025 ανήλθαν σε 30.212 τόνους έναντι 25.512 τόνων το 2024, σημειώνοντας αύξηση 18,85%. Υπενθυμίζεται ότι το 2024 η αύξηση έναντι του 2023 είχε αγγίξει το 39,95%.

Σε επίπεδο αξίας, οι εισαγωγές διαμορφώθηκαν στα 80,57 εκατ. ευρώ το 2025, από 71,89 εκατ. ευρώ το 2024 (+12,07%). Η μικρότερη ποσοστιαία αύξηση στην αξία σε σχέση με την ποσότητα υποδηλώνει ενίσχυση των χαμηλότερων τιμών μονάδας, κυρίως από χώρες της Ε.Ε.

Η μέση τιμή αγοράς από χώρες της Ε.Ε. μειώθηκε κατά 5,99%, από 2,73 €/kg το 2024 σε 2,56 €/kg το 2025.

Για δεύτερη χρονιά περισσότερες εισαγωγές από εξαγωγές

Το 2025 οι εισαγωγές (30.291.109 κιλά) υπερέβησαν τις εξαγωγές (28.201.726 κιλά), καταγράφοντας για δεύτερη φορά αρνητικό ισοζύγιο σε ποσότητα. Το θετικό πρόσημο σε αξία περιορίζεται αισθητά, γεγονός που αποτυπώνει τη σταδιακή αποδυνάμωση του εμπορικού ισοζυγίου οίνου.

Από τις χώρες της Ε.Ε. εισήχθησαν 29.985 τόνοι, εκ των οποίων οι 24.024 τόνοι προήλθαν από τρεις χώρες: Ιταλία, Ισπανία και Βουλγαρία. Η συγκέντρωση αυτή εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την εμπορική πρακτική και κυρίως για την επισήμανση των προϊόντων που διακινούνται στην εγχώρια αγορά.

Ενδοκοινοτικές αποκτήσεις: Ποιοι κυριαρχούν

Γαλλία: Πρώτη σε αξία, τρίτη σε ποσότητα

Η Γαλλία επανέρχεται στην πρώτη θέση σε αξία με αύξηση 25,32% (31,39 εκατ. ευρώ το 2025), ενώ σε ποσότητα καταγράφει άνοδο 36,03% (3.088 τόνοι). Ωστόσο, η μέση τιμή μειώθηκε κατά 7,87% (10,17 €/kg), στοιχείο που αποτυπώνει πίεση τιμών ακόμη και σε προϊόντα υψηλότερης κατηγορίας.

Ιταλία: Παραδοσιακή δύναμη στους χύδην οίνους

Η Ιταλία παραμένει βασικός προμηθευτής, καλύπτοντας το 33,82% των συνολικών ποσοτήτων από την Ε.Ε. Αν και καταγράφεται μικρή μείωση 4,18% στις ποσότητες (10.142 τόνοι), η αξία αυξήθηκε κατά 4,56% (27,8 εκατ. ευρώ).

Η μέση τιμή ανήλθε στα 2,74 €/kg (+9,11%), ωστόσο σημαντικό μέρος αφορά χύδην οίνους που διατίθενται σε ιδιαίτερα ανταγωνιστικές τιμές έναντι των ελληνικών. Το ζήτημα της διαφάνειας στην επισήμανση επανέρχεται δυναμικά.

Ισπανία: Η «αγαπημένη» των εισαγωγέων

Η Ισπανία καταγράφει εκρηκτική αύξηση 70,86% σε ποσότητα (12.177 τόνοι) και 9,44% σε αξία. Η μέση τιμή κατέρρευσε κατά 35,95% στα 0,70 €/kg, επίπεδο που παραπέμπει σχεδόν αποκλειστικά σε χύδην προϊόν.

Η ισπανική παρουσία κυριαρχεί πλέον σε όγκο, δημιουργώντας συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού για την εγχώρια παραγωγή.

Βουλγαρία: Σταθερά χαμηλές τιμές, αυξημένη διείσδυση

Παρά τη μείωση το 2025 σε σχέση με το 2024 (-41,82% σε ποσότητα), η Βουλγαρία διατηρεί εξαιρετικά χαμηλή μέση τιμή (0,43 €/kg). Οι διαχρονικά μειούμενες τιμές την καθιστούν ελκυστικό προμηθευτή για χύδην εισαγωγές, με εύλογες ανησυχίες για τη μετέπειτα διακίνηση των προϊόντων.

Τρίτες Χώρες: Μικρό αλλά αυξανόμενο μερίδιο

Οι εισαγωγές από Τρίτες Χώρες αυξήθηκαν κατά 19,71% σε αξία (3,75 εκατ. ευρώ) και 8,51% σε ποσότητα (306 τόνοι), με τη μέση τιμή να ενισχύεται κατά 10,32% στα 12,28 €/kg. Το μερίδιο τους παραμένει περιορισμένο, αλλά παρουσιάζει σταθερή διαχρονική άνοδο.

Ένα ισοζύγιο που προβληματίζει

Η εικόνα του 2025 αποτυπώνει μια αγορά που στρέφεται όλο και περισσότερο σε φθηνές εισαγωγές, σε μια περίοδο που η ελληνική παραγωγή είναι μειωμένη και η κατανάλωση πιεσμένη. Το εμπορικό ισοζύγιο σε ποσότητα παραμένει αρνητικό για δεύτερη φορά στα χρονικά, ενώ σε αξία το πλεόνασμα συρρικνώνεται.

Το κρίσιμο ερώτημα παραμένει:
Υπάρχει ουσιαστικός έλεγχος στην επισήμανση και στη διακίνηση των χύδην εισαγόμενων οίνων ή η αγορά οδηγείται σε περαιτέρω απορρύθμιση εις βάρος της ελληνικής αμπελουργίας;