Ε. Λιακούλη: «Αδικίες και θεσμικά κενά για τους καλλιεργητές ελληνικών διατηρητέων ποικιλιών»

Σοβαρά θεσμικά κενά και κραυγαλέες αδικίες σε  βάρος των καλλιεργητών γηγενών διατηρητέων ποικιλιών και της βιολογικής γεωργίας αναδεικνύει με κοινοβουλευτική της ερώτηση,  η Βουλευτής Λάρισας του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, Ευαγγελία Λιακούλη, προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Όπως επισημαίνεται, παραγωγοί της Θεσσαλίας που επενδύουν στη διατήρηση του εθνικού φυτογενετικού πλούτου, καλλιεργώντας γηγενείς ελληνικές ποικιλίες δημητριακών –εγγεγραμμένες μετά από πολύχρονους αγώνες, ως διατηρητέες στον Εθνικό και Ευρωπαϊκό Κατάλογο– βρίσκονται σήμερα αντιμέτωποι με ένα παράλογο θεσμικό καθεστώς. Πρόκειται για ποικιλίες χαμηλής στρεμματικής απόδοσης, αλλά υψηλότατης περιβαλλοντικής, πολιτισμικής και διατροφικής αξίας, με επιστημονικά τεκμηριωμένες ευεργετικές ιδιότητες για την υγεία, οι οποίες ωστόσο απειλούνται με εξαφάνιση λόγω γενετικής διάβρωσης και αυξημένου κόστους διατήρησης.

Παρά τις ρητές προβλέψεις της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για αντιστάθμιση του χαμένου εισοδήματος, οι παραγωγοί αυτοί δεν απολαμβάνουν καμία ουσιαστική οικονομική στήριξη, ενώ απουσιάζει σαφής ένταξη των συγκεκριμένων καλλιεργειών σε οικολογικά σχήματα του ΟΣΔΕ. Την ίδια στιγμή, αναδεικνύεται ένα εξαιρετικά σοβαρό νομοθετικό κενό στο ζήτημα της πιστοποίησης σπόρων από επίσημους διατηρητές: παρότι ελέγχονται αυστηρά από το ΚΕΠΠΥΕΛ και πληρούν όλες τις προϋποθέσεις, οι σπόροι τους χαρακτηρίζονται «μη πιστοποιημένοι» λόγω έλλειψης τυπικής σφραγίδας, αποκλείοντάς τους από τη συνδεδεμένη ενίσχυση.

Το ίδιο το ΚΕΠΠΥΕΛ έχει προειδοποιήσει το Υπουργείο για την αδικία αυτή, κάνοντας λόγο για εμφανές νομοθετικό κενό, το οποίο στην πράξη ευνοεί μεγάλες εταιρείες σπόρων και υπονομεύει όσους διαφυλάσσουν τον εθνικό φυτογενετικό πλούτο με ίδιες δυνάμεις. Παράλληλα, απουσιάζουν αποτελεσματικοί μηχανισμοί ελέγχου, με αποτέλεσμα να παραμένει ανοιχτό το πεδίο για εικονικές δηλώσεις καλλιέργειας.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στην αδικαιολόγητη απουσία θεσμοθετημένου ισχυρισμού υγείας για δημητριακά υψηλής περιεκτικότητας σε πολυφαινόλες, αλλά και στην άνιση μεταχείριση ελληνικών ψευδοδημητριακών και των οσπρίων βιολογικής γεωργίας, όπου εφαρμόζονται όροι συνδεδεμένης ενίσχυσης ασύμβατοι με τις πραγματικές κλιματικές και παραγωγικές συνθήκες.

Με την παρέμβασή της, η Ευαγγελία Λιακούλη ζητά άμεσες θεσμικές και κανονιστικές λύσεις, ώστε η βιώσιμη αγροτική ανάπτυξη, η βιολογική γεωργία και η προστασία του ελληνικού φυτογενετικού πλούτου να πάψουν να τιμωρούνται και να στηριχθούν έμπρακτα, όπως επιτάσσει το δημόσιο συμφέρον.