Έλκη Βλαστών Ροδακινιάς: Αιτιολογία και αντιμετώπιση μιας αναδυόμενης ασθένειας στην Ελλάδα (βίντεο)

Η ροδακινιά (Prunus persica L.) αποτελεί μία από τις σημαντικότερες δενδρώδεις καλλιέργειες στην Ελλάδα, με ιδιαίτερη οικονομική σημασία για τις περιοχές της Κεντρικής Μακεδονίας. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, παρατηρείται αυξανόμενη συχνότητα και ένταση φαινομένων ξήρανσης βλαστών και ανάπτυξης ελκών, οδηγώντας σε σημαντική μείωση της παραγωγικότητας και της μακροβιότητας των οπωρώνων. Τα έλκη βλαστών της ροδακινιάς αναγνωρίζονται πλέον ως αναδυόμενη φυτοπαθολογική ασθένεια με σοβαρές οικονομικές επιπτώσεις.

Η ασθένεια εκδηλώνεται κυρίως κατά το τέλος του χειμώνα και τις αρχές της άνοιξης και χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση μικρών νεκρωτικών κηλίδων κοντά στους οφθαλμούς των ετήσιων βλαστών. Οι κηλίδες αυτές εξελίσσονται προοδευτικά σε επιμήκη, βυθισμένα έλκη, τα οποία συχνά περιβάλλουν πλήρως τον βλαστό, προκαλώντας απότομη νέκρωση φύλλων, ανθέων και νεαρών καρποφόρων οργάνων, ενώ σε προχωρημένο στάδιο παρατηρείται έκκριση κόμμεος, φυλλόπτωση και παραμονή ξηρών φύλλων προσκολλημένων στους νεκρωμένους βλαστούς.

Η ασθένεια προκαλείται κυρίως από φυτοπαθογόνους μύκητες, οι οποίοι εγκαθίστανται στους φυτικούς ιστούς μέσω πληγών. Οι πληγές αυτές προκαλούνται είτε από φυσικά αίτια, όπως παγετούς, χαλαζοπτώσεις και οπές που δημιουργούνται από τη φυλλόπτωση, είτε από μηχανικές βλάβες κατά τη διάρκεια των καλλιεργητικών εργασιών. Τα συχνότερα παθογόνα αίτια των ελκών βλαστών στη ροδακινιά είναι μύκητες του γένους Diaporthe spp. και Leucostoma spp., με ιδιαίτερη σημασία να αποδίδεται στον μύκητα Diaporthe amygdali, το οποίο φαίνεται να αποτελεί το σημαντικότερο παθογόνο αίτιο της ασθένειας στη Βόρεια Ελλάδα.

Η παρουσία των παθογόνων αυτών, υπό συνθήκες αυξημένης υγρασίας, χαμηλών θερμοκρασιών και έντονου φυτικού στρες, ευνοεί την ανάπτυξη και την εξάπλωση της ασθένειας. Η πρόσφατη αύξηση της συχνότητας εμφάνισης της ασθένειας των ελκών βλαστών σε καλλιέργειες ροδακίνου στην Ελλάδα καθιστά αναγκαία τη συστηματική μελέτη της αιτιολογίας, της επιδημιολογίας και της οικολογίας των εμπλεκόμενων παθογόνων, με στόχο την ανάπτυξη βιώσιμων και αποτελεσματικών στρατηγικών διαχείρισης και τη διασφάλιση της παραγωγικότητας της καλλιέργειας, καθώς η στοχευμένη χρήση φυτοπροστατευτικών προϊόντων, σε συνδυασμό με καλλιεργητικές πρακτικές που ενισχύουν τη φυτοϋγεία, μπορεί να συμβάλει σημαντικά στον περιορισμό της ασθένειας.

Σ. ΤΕΣΤΕΜΠΑΣΗΣ¹, και Γ. ΚΑΡΑΟΓΛΑΝΙΔΗΣ²

¹Εργαστήριο Φυτοπαθολογίας, Τμήμα Γεωπονίας, Σχολή Γεωπονικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, Τέρμα Κοντοπούλου, Φλώρινα.

²Εργαστήριο Φυτοπαθολογίας, Τμήμα Γεωπονίας, Σχολή Γεωπονίας, Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Πανεπιστημιούπολη, Θεσσαλονίκη.

email:stestempasis@uowm.gr

*Περίληψη από την εισήγηση που αναπτύχθηκε στην 9^η Πανελλήνια Συνάντηση Φυτοπροστασίας στη Λάρισα 10-12 Μαρτίου 2026