ΕΟΑΣΝΛ: «Έκρηξη» αγριοβρώμης σε σιτοκαλλιέργειες–Παρέμβαση αγροτών για την καύση υπολειμμάτων

571

Η Ενωτική Ομοσπονδία Αγροτικών Συλλόγων Νομού Λάρισας και ο Αγροτικός Σύλλογος πρώην Δήμου Κραννώνα επανέρχονται στο ζήτημα της απαγόρευσης καύσης των υπολειμμάτων καλαμιάς σε καλλιέργειες σιταριού και κριθαριού, υποστηρίζοντας ότι η ισχύουσα πρακτική έχει δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στους παραγωγούς της περιοχής.

Σύμφωνα με τους αγρότες, η αδυναμία διαχείρισης των υπολειμμάτων οδηγεί σε μείωση παραγωγής, αύξηση μυκητολογικών προσβολών, περισσότερους ψεκασμούς και εκτόξευση του κόστους καλλιέργειας.

«Τα υπολείμματα δεν αφομοιώνονται στο έδαφος»

Όπως αναφέρεται στο δελτίο Τύπου, ακόμη και μετά από βαθύ όργωμα, τα υπολείμματα της καλαμιάς παραμένουν στο χωράφι λόγω των ξηροθερμικών συνθηκών που επικρατούν στην περιοχή.

Οι αγρότες τονίζουν ότι η μη αποσύνθεση των φυτικών υπολειμμάτων δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για ανάπτυξη μυκήτων, με αποτέλεσμα να απαιτούνται πλέον δύο έως τρεις προληπτικοί ψεκασμοί, επιβαρύνοντας σημαντικά το κόστος παραγωγής.

Παράλληλα, επισημαίνουν ότι για να αποδομηθούν τα υπολείμματα απαιτείται επιπλέον άζωτο, γεγονός που – όπως λένε – αυξάνει τις ανάγκες λίπανσης και οδηγεί σε μεγαλύτερη περιβαλλοντική επιβάρυνση.

Έκρηξη αγριοβρώμης στα χωράφια

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο πρόβλημα της αγριοβρώμης, το οποίο – σύμφωνα με τους παραγωγούς – εμφανίστηκε φέτος σε μεγάλη έκταση ακόμη και σε χωράφια που είχαν ψεκαστεί με ζιζανιοκτόνα.

Όπως υποστηρίζουν, σε πολλές περιπτώσεις η παρουσία της αγριοβρώμης είναι τόσο έντονη που απειλεί τόσο την ποσότητα όσο και την ποιότητα της παραγωγής, με αποτέλεσμα να τίθεται ακόμη και θέμα οικονομικής βιωσιμότητας της συγκομιδής.

Οι αγρότες εκτιμούν ότι η καύση της καλαμιάς λειτουργούσε ως φυσικός τρόπος περιορισμού των ζιζανίων και μείωσης του κόστους παραγωγής.

Αίτημα για ελεγχόμενη καύση με τη συμμετοχή της Πυροσβεστικής

Η Ε.Ο.Α.Σ.Ν.Λ. και ο Αγροτικός Σύλλογος ζητούν από την κυβέρνηση να επιτραπεί η ελεγχόμενη καύση της καλαμιάς σε συνεργασία με την Πυροσβεστική Υπηρεσία, στα πρότυπα όσων εφαρμόζονται στις καλλιέργειες ρυζιού.

Μάλιστα, αμφισβητούν το επιχείρημα περί περιβαλλοντικής επιβάρυνσης, υποστηρίζοντας ότι η απαγόρευση οδηγεί τελικά σε περισσότερες καλλιεργητικές εργασίες, αυξημένη κατανάλωση καυσίμων και μεγαλύτερη χρήση φυτοφαρμάκων.

Οι αγρότες ζητούν επανεξέταση του μέτρου

Οι παραγωγοί της περιοχής κάνουν λόγο για μια κατάσταση που έχει επιβαρύνει σημαντικά τη βιωσιμότητα των καλλιεργειών σιτηρών, ζητώντας από την πολιτεία να επανεξετάσει το πλαίσιο απαγόρευσης και να δώσει τη δυνατότητα ελεγχόμενων παρεμβάσεων υπό συγκεκριμένους όρους ασφαλείας.

Αναλυτικά, στο δελτίο τύπου, αναφέρονται τα εξής:

«Στην περιοχή μας τα τελευταία χρονιά λόγω της απαγόρευσης της καύσης των υπολειμμάτων της καλαμιάς σε καλλιέργειες σιτάρι και κριθάρι έχει δημιουργηθεί τεράστιο πρόβλημα.

 Έχουμε μείωση  της παραγωγής γιατί τα υπολείμματα ακόμη και αν κάνουμε βαθύ όργωμα με αλέτρι λόγω των ξηροθερμικών  συνθηκών που επικρατούν δεν σαπίζουν και δεν αφομοιώνονται στο έδαφος με συνέπεια να έχουμε αύξηση σε διάφορους μύκητες οι οποίοι για να καταπολεμηθούν θέλουν 2 με 3 ψεκασμούς προληπτικά τους οποίους δεν κάναμε όταν καιγόταν οι καλαμιές.

Με τους ψεκασμούς έχουμε αύξηση του κόστους παραγωγής και επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Τα υπολείμματα της καλαμιάς για να αφομοιωθούν από διάφορους μικροοργανισμούς θέλουν άζωτο που σημαίνει ότι ένα ποσοστό από το αζωτούχο λίπασμα που ρίχνουμε δεν πάει στην καλλιέργεια οπότε έχουμε αύξηση του κόστους παραγωγής και επιβάρυνση του περιβάλλοντος γιατί πρέπει να ρίχνουμε περισσότερο λίπασμα.

Με την καύση της καλαμιάς καίγεται ένα μεγάλο ποσοστό από ζιζάνια. Στην φετινή χρονιά παρουσιάστηκε στην πλειοψηφία των χωραφιών αγριοβρώμη σε ψεκασμένα χωράφια με ζιζανιοκτόνο για αγριοβρώμη. Η ποσότητα της αγριοβρώμης είναι τόσο μεγάλη που θα υπάρχει μείωση της παραγωγής και της ποιότητας σε μεγάλο ποσοστό αυτών των χωραφιών δεν συμφέρει η συγκομιδή. Με τη καύση έχουμε μείωση του κόστους παραγωγής.

Ζητάμε από την κυβέρνηση να επιτραπεί η ελεγχόμενη καύση της καλαμιάς σε συνεννόηση με την πυροσβεστική. Όπως γίνεται με τα υπολείμματα καλαμιάς στο ρύζι. Το επιχείρημα ότι επιβαρύνεται το περιβάλλον δεν ισχύει αν πάρουμε υπόψη ότι για να καλλιεργήσουμε χωρίς καύση θέλουμε πολλαπλάσιες φορές που σημαίνει περισσότερα καύσιμα και για να καταπολεμήσουμε τους  μύκητες και τα ζιζάνια θέλουμε πολλαπλάσια φυτοφάρμακα.»