Η «Οδύσσεια» ενός νέου αγρότη – Όνειρα που σκοντάφτουν στη γραφειοκρατία και τις καθυστερήσεις

128

Ένα συγκλονιστικό μήνυμα απέστειλε στο Thessalikigi.gr φίλος αγρότης και τηλεθεατής της εκπομπής «Θεσσαλική Γη», ζητώντας να αναδειχθεί η πραγματικότητα που βιώνουν σήμερα οι νέοι αγρότες. Λόγω της έκτασής του δεν κατέστη δυνατό να παρουσιαστεί στην εκπομπή, ωστόσο αποτυπώνει με ωμό τρόπο την «Οδύσσεια» μιας γενιάς που επιχειρεί να επιστρέψει στην ελληνική ύπαιθρο και βρίσκει απέναντί της καθυστερήσεις, αδιαφάνεια και ένα σύστημα χωρίς απαντήσεις.

Από τα όνειρα στην επιστροφή στην ύπαιθρο

Ο νεαρός παραγωγός, γεννημένος το 1995 και μεγαλωμένος στην ορεινή Ευρυτανία, ακολούθησε μια πορεία που θα μπορούσε να τον κρατήσει εκτός Ελλάδας. Σπούδασε Διεθνείς Σχέσεις, εργάστηκε για να χρηματοδοτήσει μεταπτυχιακές σπουδές στην Ολλανδία και απέκτησε σημαντικά εφόδια.

Ωστόσο, η αγάπη για τη μελισσοκομία και η πίστη στην αξία των ελληνικών προϊόντων τον οδήγησαν πίσω στον τόπο του, με στόχο να δημιουργήσει τη δική του παραγωγική μονάδα.

Η ένταξη στο πρόγραμμα και οι χαμένες προσδοκίες

Αφού επένδυσε χρόνο και χρήμα, υπέβαλε αίτηση τον Φεβρουάριο του 2025 στο πρόγραμμα Νέων Αγροτών, με την προσδοκία –όπως του είχε ανακοινωθεί– ότι οι πληρωμές θα πραγματοποιούνταν έως τον Αύγουστο του ίδιου έτους.

Σήμερα, Μάιος του 2026, όχι μόνο δεν έχει πληρωθεί, αλλά –όπως καταγγέλλει– δεν υπάρχει ούτε σαφής ενημέρωση για το πότε θα συμβεί αυτό.

«Κανείς δεν ξέρει, κανείς δεν απαντά»

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο της καταγγελίας είναι η εικόνα πλήρους αποδιοργάνωσης που περιγράφει. Από το φθινόπωρο μέχρι σήμερα, σε δεκάδες τηλεφωνικές επικοινωνίες με υπηρεσίες, βρέθηκε αντιμέτωπος με:

• αναπάντητα τηλέφωνα
• παραπομπές από υπηρεσία σε υπηρεσία
• άγνοια αρμοδιοτήτων
• έλλειψη υπευθυνότητας

Όπως χαρακτηριστικά σημειώνει, «κανένας δεν είναι υπεύθυνος για τίποτα και κανένας δεν γνωρίζει κάτι».

Το βάρος των σκανδάλων και η απογοήτευση

Την ίδια στιγμή, οι αποκαλύψεις για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και οι παραιτήσεις πολιτικής ηγεσίας εντείνουν την ανασφάλεια.

Ο ίδιος κάνει λόγο για ένα περιβάλλον που όχι μόνο δεν στηρίζει, αλλά αποθαρρύνει τους νέους από το να παραμείνουν στον πρωτογενή τομέα.

Οικονομική ασφυξία και αδιέξοδο

Οι καθυστερήσεις στις πληρωμές, σε συνδυασμό με το αυξημένο κόστος ζωής και παραγωγής, δημιουργούν ασφυκτικές συνθήκες. Παράλληλα, οι δεσμεύσεις του προγράμματος περιορίζουν τη δυνατότητα συμπληρωματικού εισοδήματος.

Δεν είναι τυχαίο, όπως αναφέρει, ότι οι αιτήσεις ήταν μειωμένες, ενώ αρκετοί νέοι αγρότες σκέφτονται να αποχωρήσουν.

«Ζητάμε το αυτονόητο»

Το αίτημα του νεαρού παραγωγού είναι απλό αλλά αποκαλυπτικό:
Να υπάρχει σαφές χρονοδιάγραμμα πληρωμών, ενημέρωση και σεβασμός.

Όπως τονίζει, σε ένα ευρωπαϊκό κράτος το ελάχιστο που θα έπρεπε να ισχύει είναι η αξιοπιστία και η επικοινωνία.

Επιμονή παρά την απογοήτευση

Παρά τις δυσκολίες, συνεχίζει καθημερινά να ασχολείται με τη μελισσοκομία, επιμένοντας σε μια επιλογή ζωής που –όπως λέει– γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη.

Το μήνυμά του καταλήγει με μια προειδοποίηση:
Κάθε μέρα που χάνεται, πολλαπλασιάζει την απογοήτευση και οδηγεί σε ένα δυσοίωνο μέλλον για τους νέους της υπαίθρου.

Αναλυτικά το αυτούσιο μήνυμα του φίλου αγρότη, έχει ως εξής:

“Σας γράφω αυτό το μήνυμα για να σας ενημερώσω για τις ανησυχίες των νέων αγροτών σήμερα. Ελπίζω αυτή η επικοινωνία να έχει αντίκρισμα για τους νέους αγρότες.

Το ταξίδι μου ξεκινάει πολλά χρόνια πριν. Μεγαλωμένος στην ορεινή Ευρυτανία, από μικρή ηλικία ανέπτυξα αγάπη για την Μελισσοκομία. Γεννημένος το 1995, η εφηβική μου ηλικία συνοδεύτηκε με την χρεοκοπία της χώρας και μια μόνιμη τροχοπέδη στα πιθανά όνειρα μας και στο δικαίωμα σε ένα αισιόδοξο μέλλον.

Παρά τις οικονομικές δυσκολίες, κατάφερα και ήρθα στην Αθήνα και σπούδασα Διεθνείς Σχέσεις στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Ομιλώ 5 ξένες γλώσσες. Παράλληλα με τις σπουδές μου – και αφότου ολοκλήρωσα την στρατιωτική μου θητεία στα σύνορα διότι δεν συμφωνούσα με την ιδέα του πελατειακού κράτους – εργάστηκα στον χώρο της εστίασης στην Ελλάδα.

Αφού μάζεψα το απαραίτητο κεφάλαιο, χρηματοδότησα τα απαιτούμενα έξοδα για το μεταπτυχιακό μου στην Ολλανδία στον τομέα της Διοίκησης. Παράλληλα, εργάστηκα και εκεί στον ιδιωτικό τομέα.

Πάντοτε, ο νους μου “ταξίδευε” στα μέρη μου μεγάλωσα στην ορεινή Ελλάδα. Μέσα από κατανόηση της αγοράς και ταξιδιών αντιλήφθηκα ότι τα ελληνικά μελισσοκομικά προϊόντα είναι κορυφαία ποιοτικά και σε έναν βαθμό υποτιμημένα διεθνώς. Αυτή η συνειδητοποίηση με έκανε να θέλω να επιστρέψω στην πατρίδα μου και να δημιουργήσω την δικιά μου επιχείρηση, τη δικιά μου μελισσοκομική μονάδα. Να δημιουργήσω ένα ανταγωνιστικό προϊόν και να βοηθήσω, όσο μπορώ και στο βαθμό που αναλογεί, την ταλαιπωρημένη αυτή χώρα.

Γύρισα από την Ολλανδία όπου και ζούσα.

Έφτιαξα με κόπο και έξοδα την μελισσοκομική μου μονάδα και γύρισα στην ελληνική ύπαιθρο. 

Συγκέντρωσα τις απαραίτητες προϋποθέσεις για το δικαίωμα υποβολής αίτησης στο Πρόγραμμα εγκατάστασης Γεωργών Νεαρής Ηλικίας.

Υπέβαλα την αίτηση τον Φεβρουάριο του 2025.

Η προθεσμία αιτήσεων έληξε τον επόμενο μήνα.

Από τότε, βλέπουμε και ακούμε για σκάνδαλα στον ΟΠΕΚΕΠΕ, για παράνομες επιδοτήσεις, για τον αφανισμό της κτηνοτροφίας, την δαιμονοποίηση των αγροτών, το πελατειακό κράτος ισχυρότερο από ποτέ.

Η ενημέρωση που είχα την άνοιξη του 2025 ήταν ότι θα πληρωθούμε έως τον Αύγουστο του 2025.

Παράλληλα, με τις υποχρεώσεις που αφορούν το πρόγραμμα, η δυνατότητα για μεροκάματα ώστε να συμπληρώσουμε το εισόδημα μας είναι πολύ περιορισμένη.

Το γενικότερο κόστος ζωής και το κόστος που συνεπάγεται την οργάνωση και λειτουργία μια μονάδας στον πρωτογενή τομέα έχει εκτοξευτεί σε δυσθεώρητα ύψη.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο αριθμός αιτήσεων ήταν χαμηλότερος από ποτέ. Σύμφωνα με πληροφορίες από συναδέλφους, οι μισοί όταν βγουν οι πίνακες θα αποσυρθούν από το πρόγραμμα.

Από το καλοκαίρι, ενώ έβλεπα μια νοσηρή κατάσταση, άρχισα να χάνω τις ελπίδες για άμεση πληρωμή.

Το φθινόπωρο, αποφάσισα να τηλεφωνήσω στο ΥΠΑΑΤ και την αρμόδια ΔΑΟΚ για την πορεία των αιτήσεων.

Σε αλλεπάλληλες τηλεφωνικές επικοινωνίες, από το φθινόπωρο έως και σήμερα 05/05/2026, βρέθηκα αντιμέτωπος με ένα σύστημα όπου κανένας δεν είναι υπεύθυνος για τίποτα και κανένας δεν γνωρίζει κάτι αλλά και ούτε γνωρίζουν ποιός γνωρίζει. Μια παρανοϊκή κατάσταση.

Το ίδιο διάστημα, ο Υπουργός και ο υφυπουργός που μπήκαν για να διορθώσουν την κατάσταση παραιτήθηκαν υπό το βάρος του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ. 

Δεν ξέρω σε ποια άλλη ευρωπαϊκή χώρα θα έβγαζαν νόημα όλα αυτά.

Οι αρμόδιοι γ.γ. σχεδόν κάθε μήνα μιλάνε για την ανανέωση των γενεών και την έμφαση στους νέους αγρότες.

Ο κ. Σχοινάς, έχει πάρει παραμάζωμα τα συνέδρια και τις ημερίδες και μας ενημερώνει και αυτός για το ενδιαφέρον του για τους νέους αγρότες.

Για την περίπτωση του κ.Λαζαρίδη τα λόγια είναι περιττά. Μου ήρθε να βάλω τα κλάματα σαν νέος άνθρωπος και να πάρω την πρώτη πτήση να φύγω ξανά από τη χώρα. 

Σε πείσμα των δύσκολων καταστάσεων επιμένω και καθημερινά ασχολούμαι με τα μελίσσια μου.

Σήμερα, τηλεφώνησα στο υπουργείο. Μου έδωσαν δύο τηλέφωνα για να ενημερωθώ. Αμφότερες οι κλήσεις μου παρέμειναν αναπάντητες, παρά την επιμονή μου. Ξανά, τηλεφωνώ, και με συνδέουν με κάποιο άλλο τηλέφωνο όπου μου λένε ότι δε γνωρίζουν και δεν είναι αρμόδιοι και να τηλεφωνήσω στην ΑΑΔΕ.

Τηλεφωνώ στην κ. Αργυρώ Ζέρβα γγ ενωσιακων πόρων, η οποία τον Φεβρουάριο μας διαβεβαιώνει δημοσίως ότι τον Μάρτιο ξεκινούν οι πληρωμές. Η γραμματέας της μου λέει ότι δεν έχει καμία ευθύνη η κ. Ζέρβα και μου δίνει ένα τηλέφωνο που απάντησε το τηλεφωνικό κέντρο της ΑΑΔΕ.

Εκεί, με παραπέμπουν σε δύο τηλέφωνα. Οι κλήσεις μου μένουν αναπάντητες και αυτές.

Στο γραφείο του κ. Πιτσιλή, όταν τηλεφώνησα και ζήτησα ενημέρωση για το πρόγραμμα Νέων Αγροτών μου απάντησαν τι είναι το πρόγραμμα Νέων αγροτών, δεν γνωρίζουν και να πάρω τον ΟΠΕΚΕΠΕ(!). Φυσικά κανείς δεν απάντησε.

Τηλεφωνώ, στο γραφείο του Υφυπουργού κ. Ανδριανού. Ενημερώνω, ότι δεν μου σηκώνει κανένας τα τηλέφωνα και χρειαζόμαστε μια κάποια ενημέρωση. Μου είπαν ότι θα μου τηλεφωνήσουν. Φυσικά, όπως ίσως μαντέψατε, δεν έλαβα καμία κλήση. Στο γραφείο του κ. Σχοινά μου ζήτησαν κατανόηση γιατί δεν είναι ακόμα ενήμεροι.

Πραγματικά, σε ένα ευρωπαϊκό κράτος, παραβλέποντας το γεγονός της τεράστιας καθυστέρησης, το μόνο που ζητώ είναι να γνωρίζουμε ότι τότε θα πληρωθούμε και αυτό να γίνει. Να επικοινωνούμε και να λαμβάνουμε απαντήσεις κατατοπιστικές και με σεβασμο, χωρίς ειρωνείες και κοροϊδία. Είναι απίστευτη και επικίνδυνη η αγένεια, η άγνοια και η ειρωνεία που διακατέχει τόσο μεγάλο αριθμό δημοσίων υπαλλήλων στο ΥΠΑΑΤ και την ΑΑΔΕ.

Ήταν μεγάλο το μήνυμα και σας ζητώ συγνώμη.

Αν το διαβάσατε, σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας.

Εάν σας ενδιαφέρει, θα σας παρακαλούσα, να αναδείξετε το θέμα στην αποψινή εκπομπή.

Ζούμε καθημερινά κάτω από μεγάλο στρες, απογοήτευση. Κάθε μέρα που χάνεται σε αυτή τη χώρα λειτουργεί δυστυχώς πολλαπλασιαστικά για ένα δυσοίωνο μέλλον.”