Κόκκαλης για τις μειώσεις στο ράφι: «Η ακρίβεια δεν αντιμετωπίζεται με το φιλότιμο του επιχειρηματία»

Με αιχμηρές παρατηρήσεις για τον τρόπο με τον οποίο επιχειρείται να αντιμετωπιστεί η ακρίβεια τοποθετήθηκε ο πρόεδρος του ΙΝΚΑ Θεσσαλίας κ. Βασίλης Κόκκαλης, μιλώντας χθες Κυριακή στην εκπομπή «Τώρα Μαζί» του OPEN, λίγες ώρες πριν από τη σημερινή πρεμιέρα της Εθνικής Πρωτοβουλίας Μείωσης Τιμών.

Ο κ. Κόκκαλης στάθηκε κυρίως στον εθελοντικό χαρακτήρα της συμμετοχής των επιχειρήσεων, θέτοντας το ερώτημα κατά πόσο ένα τόσο σοβαρό ζήτημα, όπως το κόστος ζωής, μπορεί να αντιμετωπιστεί με αυτόν τον τρόπο.

«Η ευθύνη για την κοινωνική συνοχή είναι στο κράτος. Όχι στο φιλότιμο του κάθε επιχειρηματία», τόνισε, σημειώνοντας πως ο φυσικός στόχος μιας επιχείρησης είναι η κερδοφορία και πως, κατά την άποψή του, απαιτείται ουσιαστικότερο πλαίσιο εποπτείας της αγοράς. Πράγματι, η συγκεκριμένη πρωτοβουλία βασίζεται στην εθελοντική συμμετοχή βιομηχανιών, προμηθευτών και αλυσίδων σούπερ μάρκετ, με την Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή να έχει εποπτικό ρόλο.

Ο πρόεδρος του ΙΝΚΑ Θεσσαλίας επανέφερε παράλληλα το ζήτημα της πραγματικής διαδρομής ενός προϊόντος «από το χωράφι στο ράφι», εκφράζοντας αμφιβολίες για το κατά πόσο υπάρχει σήμερα δυνατότητα να αποτυπωθεί με ακρίβεια το περιθώριο κέρδους σε κάθε στάδιο.

Όπως εξήγησε, ανάμεσα στον παραγωγό και το σούπερ μάρκετ παρεμβάλλονται πολλές φορές περισσότεροι του ενός ενδιάμεσοι. Για τον λόγο αυτό, υποστήριξε ότι η Πολιτεία θα πρέπει να γνωρίζει το πραγματικό κόστος για κάθε κρίκο της αλυσίδας, από τον αγρότη και τον συσκευαστή μέχρι τον μεταφορέα και τον τελικό πωλητή, ώστε να μπορεί να εντοπιστεί πού δημιουργούνται υπερβολικές επιβαρύνσεις.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στους παραγωγούς, σημειώνοντας πως σε αρκετά προϊόντα η τιμή που λαμβάνει ο αγρότης παραμένει ιδιαίτερα χαμηλή, την ώρα που ο καταναλωτής πληρώνει πολύ ακριβότερα στο ράφι. «Χάνουν δύο σημαντικές κατηγορίες ανθρώπων, οι αγρότες και οι καταναλωτές», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο κ. Κόκκαλης έθεσε τέλος και το ζήτημα της στήριξης των μικρών παραγωγών και συνεταιρισμών, υποστηρίζοντας ότι πολλά επενδυτικά προγράμματα έχουν κριτήρια στα οποία οι μικρότερες αγροτικές δομές δυσκολεύονται να ανταποκριθούν. Παράλληλα, τάχθηκε υπέρ ενός πιο οργανωμένου σχεδιασμού της αγροτικής παραγωγής με ζώνες καλλιέργειας και επιστημονική χαρτογράφηση των περιοχών στις οποίες μπορεί να αναπτυχθεί αποτελεσματικότερα κάθε προϊόν.