Μήλα: Μεγάλη πτώση της ευρωπαϊκής παραγωγής το 2026 – Στο +53,6% η Ελλάδα

193

• Του Χρήστου Αθανασιάδη

Σε μια χρονιά με έντονες ανακατατάξεις στην ευρωπαϊκή αγορά μήλων εξελίσσεται η νέα καλλιεργητική περίοδος, καθώς οι διαθέσιμες εκτιμήσεις για το 2026 δείχνουν σημαντική υποχώρηση της παραγωγής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του EU Apple Dashboard, η συνολική παραγωγή μήλων στην ΕΕ-27 εκτιμάται για το 2026 σε 9,496 εκατ. τόνους, έναντι 11,254 εκατ. τόνων το 2025, καταγράφοντας πτώση 15,6%.

Μέσα σε αυτή τη γενικότερη εικόνα, η Ελλάδα αποτελεί μία από τις μεγάλες εξαιρέσεις. Η ελληνική παραγωγή εκτιμάται σε 291.000 τόνους, από 190.000 τόνους το 2025, σημειώνοντας εντυπωσιακή αύξηση 53,6%. Η εξέλιξη αυτή τοποθετεί τη χώρα μας μεταξύ των κρατών-μελών με τη μεγαλύτερη θετική μεταβολή της παραγωγής για το 2026.

Ευρωπαϊκή παραγωγή: «βουτιά» 15,6%

Η εικόνα που διαμορφώνεται στην ευρωπαϊκή μηλοπαραγωγή είναι ιδιαίτερα διαφορετική από εκείνη της προηγούμενης χρονιάς.

Το 2025 η παραγωγή μήλων στην ΕΕ-27 είχε ανέλθει σε 11,254 εκατ. τόνους, ενώ για το 2026 η εκτίμηση περιορίζεται στα 9,496 εκατ. τόνους. Πρόκειται για μείωση σχεδόν 1,76 εκατ. τόνων μέσα σε έναν χρόνο.

Η υποχώρηση δεν είναι ομοιόμορφη σε όλες τις χώρες. Αντίθετα, οι μεταβολές παρουσιάζουν μεγάλες αποκλίσεις, με ορισμένες παραγωγικές περιοχές να καταγράφουν σοβαρές απώλειες και άλλες να εμφανίζουν σημαντική ανάκαμψη.

Η Πολωνία, που αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παραγωγούς της Ευρώπης, αναμένεται να υποχωρήσει στους 2,665 εκατ. τόνους, από 3,8 εκατ. τόνους το 2025, καταγράφοντας πτώση 29,9%.

Ανάλογη είναι η εικόνα στη Γαλλία, όπου η παραγωγή εκτιμάται σε 1,162 εκατ. τόνους έναντι 1,533 εκατ. τόνων το 2025, δηλαδή μείωση 24,2%.

Στη Γερμανία η παραγωγή εκτιμάται σε 1,013 εκατ. τόνους, έναντι 1,138 εκατ. τόνων, μείωση 10,9%, ενώ στην Ιταλία η υποχώρηση είναι μικρότερη, από 2,319 σε 2,269 εκατ. τόνους, δηλαδή -2,2%.

Η Ελλάδα κινείται κόντρα στο ευρωπαϊκό ρεύμα

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ελληνική περίπτωση.

Η παραγωγή μήλων στη χώρα μας εκτιμάται για το 2026 σε 291.000 τόνους, έναντι 190.000 τόνων το 2025. Η αύξηση των 101.000 τόνων αντιστοιχεί σε ετήσια μεταβολή +53,6%, τη μεγαλύτερη μεταξύ των μεγάλων παραγωγικών χωρών που καταγράφονται στον πίνακα.

Η επίδοση αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν συγκριθεί με την ευρωπαϊκή συνολική τάση. Ενώ η ΕΕ κινείται σε διψήφια πτώση, η ελληνική παραγωγή εμφανίζει θεαματική ανάκαμψη.

Η εξέλιξη δημιουργεί, ωστόσο, και ένα κρίσιμο ερώτημα για την ελληνική αγορά: κατά πόσο η αυξημένη παραγωγή θα μπορέσει να απορροφηθεί από την εγχώρια κατανάλωση, τη μεταποίηση και τις εξαγωγές;

Το συγκεκριμένο ζήτημα δεν απαντάται από τα στοιχεία του Dashboard, όμως η μεγάλη αύξηση της ελληνικής παραγωγής καθιστά ιδιαίτερα σημαντική την αποτελεσματική οργάνωση της εμπορίας και της διάθεσης του προϊόντος.

Η Ιταλία παραμένει ισχυρή δύναμη

Παρά τη μικρή υποχώρηση της παραγωγής της, η Ιταλία παραμένει ένας από τους κυρίαρχους παίκτες της ευρωπαϊκής αγοράς.

Για το 2026 η παραγωγή της εκτιμάται σε 2,269 εκατ. τόνους, από 2,319 εκατ. τόνους το 2025.

Η σημασία της Ιταλίας γίνεται ακόμη πιο εμφανής στα στοιχεία του παγκόσμιου εμπορίου. Το 2025 η χώρα ήταν ο μεγαλύτερος εξαγωγέας φρέσκων μήλων στον κόσμο, με εξαγωγές 1.082.552 τόνων, αυξημένες κατά 16,3% σε σχέση με το 2024. Το μερίδιό της στις παγκόσμιες εξαγωγές ανήλθε σε 14,5%.

Στη δεύτερη θέση βρέθηκε η Κίνα με 962.053 τόνους και μερίδιο 12,9%, ενώ ακολούθησαν οι ΗΠΑ με 857.715 τόνους, η Πολωνία με 700.508 τόνους και η Νότια Αφρική με 681.092 τόνους.

Η Πολωνία παραμένει παραγωγικός γίγαντας, αλλά με μεγάλες απώλειες

Η Πολωνία εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παραγωγούς μήλων στην Ευρώπη, αλλά οι προβλέψεις για το 2026 είναι ιδιαίτερα δυσμενείς.

Η παραγωγή αναμένεται να μειωθεί στους 2,665 εκατ. τόνους, από 3,8 εκατ. τόνους το 2025. Η μείωση κατά 29,9% αποτελεί μία από τις σημαντικότερες απώλειες μεταξύ των βασικών παραγωγικών χωρών της ΕΕ.

Η Πολωνία παραμένει πάντως σημαντική και στο διεθνές εμπόριο. Το 2025 εξήγαγε 700.508 τόνους φρέσκων μήλων, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση παγκοσμίως, πίσω από την Ιταλία, την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Πτώση και στη Γαλλία

Σημαντική συρρίκνωση προβλέπεται και για τη γαλλική παραγωγή.

Από 1,533 εκατ. τόνους το 2025, η παραγωγή εκτιμάται ότι θα περιοριστεί σε 1,162 εκατ. τόνους το 2026, καταγράφοντας πτώση 24,2%.

Η Γαλλία εξακολουθεί να έχει ισχυρή θέση στο διεθνές εμπόριο. Το 2025 εξήγαγε 354.212 τόνους μήλων, καταγράφοντας αύξηση 5,8% σε σχέση με το 2024 και διατηρώντας μερίδιο 4,7% στις παγκόσμιες εξαγωγές.

Η συνολική εικόνα της παραγωγής

Οι προβλέψεις του Αυγούστου αποτυπώνουν μια Ευρώπη με έντονες διαφοροποιήσεις.

Η Αυστρία εκτιμάται ότι θα παράγει 90.000 τόνους, έναντι 138.000 το 2025, μείωση 35%. Το Βέλγιο υποχωρεί στους 166.000 τόνους, από 222.000, ενώ η Τσεχία πέφτει στους 53.000 τόνους, από 117.000.

Αντίθετα, αυξήσεις καταγράφονται στην Κροατία, τη Δανία, τη Λιθουανία, τη Σλοβακία, τη Σλοβενία και την Ισπανία. Η Ισπανία, ειδικότερα, εκτιμάται ότι θα φτάσει τους 525.000 τόνους, έναντι 488.000 το 2025, παρουσιάζοντας αύξηση 7,5%.

Η εικόνα αυτή δείχνει ότι η ευρωπαϊκή αγορά μήλων εισέρχεται στη νέα περίοδο με μεγάλες διαφορές μεταξύ των χωρών, τόσο ως προς την παραγωγή όσο και ως προς τις εμπορικές δυνατότητες.

Οι τιμές δείχνουν σημαντικές διαφοροποιήσεις

Τα διαθέσιμα στοιχεία τιμών για τον Ιούλιο του 2026 αποτυπώνουν επίσης μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των βασικών παραγωγών.

Η μέση τιμή στην ΕΕ διαμορφώθηκε στα 85,3 ευρώ ανά 100 κιλά, έναντι 87,6 ευρώ τον Ιούνιο, καταγράφοντας μηνιαία μείωση 2,6%. Σε σχέση με τον Ιούλιο του 2025, η μεταβολή ήταν -19,3%, ενώ σε σύγκριση με τον μέσο όρο πενταετίας η τιμή βρισκόταν 1,8% χαμηλότερα.

Οι αποκλίσεις μεταξύ χωρών είναι εντυπωσιακές.

Στην Ιταλία, η μέση τιμή ανήλθε στα 100,2 ευρώ ανά 100 κιλά, μειωμένη κατά 5,6% σε μηνιαία βάση, αλλά αυξημένη κατά 1,5% σε σχέση με τον Ιούλιο του 2025 και κατά 15% έναντι του μέσου όρου πενταετίας.

Στη Γαλλία, η τιμή διαμορφώθηκε στα 140,7 ευρώ ανά 100 κιλά, σημειώνοντας αύξηση 1,5% σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα και 7% σε ετήσια βάση.

Αντίθετα, στην Πολωνία η τιμή περιορίστηκε στα 60 ευρώ ανά 100 κιλά, ενώ στη Γερμανία έφτασε μόλις τα 40,3 ευρώ.

Τα στοιχεία αυτά αναδεικνύουν το διαφορετικό επίπεδο τιμών στις βασικές αγορές παραγωγής και εμπορίας.

Οι εξαγωγές της ΕΕ παραμένουν σημαντικές

Παρά τις διακυμάνσεις στην παραγωγή και στις τιμές, το ευρωπαϊκό εμπόριο μήλων παραμένει ιδιαίτερα ισχυρό.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat/Comext, οι εξαγωγές φρέσκων μήλων της ΕΕ κατά την περίοδο εμπορίας 2025/2026 ανήλθαν σε 1.149.030 τόνους, έναντι 968.321 τόνων την προηγούμενη περίοδο.

Η αύξηση αυτή είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη, καθώς οι συνολικές εξαγωγές της περιόδου 2025/2026 ξεπέρασαν κατά πολύ τον μέσο όρο της προηγούμενης πενταετίας, ο οποίος διαμορφωνόταν στους 1.038.694 τόνους.

Σημαντικοί προορισμοί για τα ευρωπαϊκά μήλα ήταν το Ηνωμένο Βασίλειο, η Αίγυπτος, η Βραζιλία, η Σαουδική Αραβία, η Ινδία, το Καζακστάν και το Ισραήλ.

Η Αίγυπτος και το Ηνωμένο Βασίλειο στους βασικούς προορισμούς

Η Αίγυπτος απορρόφησε περίπου 189.824 τόνους ευρωπαϊκών μήλων κατά την περίοδο που καταγράφεται στο Dashboard, αποτελώντας έναν από τους σημαντικότερους εξαγωγικούς προορισμούς.

Το Ηνωμένο Βασίλειο απορρόφησε 149.707 τόνους, ενώ η Σαουδική Αραβία 96.734 τόνους και η Ινδία 95.763 τόνους.

Η γεωγραφική διασπορά των προορισμών καταδεικνύει ότι η ευρωπαϊκή αγορά μήλων δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την εσωτερική κατανάλωση. Οι εξαγωγές προς τρίτες χώρες αποτελούν κρίσιμο παράγοντα για την απορρόφηση της παραγωγής.

Μειωμένες οι εισαγωγές στην ΕΕ

Την ίδια ώρα, η Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζει σημαντική υποχώρηση των εισαγωγών φρέσκων μήλων.

Κατά την περίοδο εμπορίας 2025/2026 οι εισαγωγές ανήλθαν σε 183.898 τόνους, έναντι 278.564 τόνων την προηγούμενη περίοδο και 279.381 τόνων ως μέσο όρο πενταετίας.

Η μείωση είναι ιδιαίτερα έντονη σε αρκετούς μήνες της περιόδου. Σε ετήσια βάση, οι εισαγωγές εμφανίζουν αρνητικές μεταβολές σε μεγάλο μέρος του διαστήματος, γεγονός που αποτυπώνει μια αισθητά διαφορετική εικόνα από εκείνη των εξαγωγών.

Χιλή και Νότια Αφρική στους βασικούς προμηθευτές

Μεταξύ των βασικών χωρών προέλευσης των εισαγωγών στην ΕΕ βρίσκονται η Χιλή, η Νότια Αφρική, η Βόρεια Μακεδονία, η Μολδαβία, η Σερβία και η Νέα Ζηλανδία.

Η Χιλή αντιστοιχεί σε 44.344 τόνους και η Νότια Αφρική σε 30.498 τόνους στην περίοδο που καταγράφεται. Ιδιαίτερη παρουσία εμφανίζει επίσης η Βόρεια Μακεδονία με 34.293 τόνους και η Μολδαβία με 33.100 τόνους.

Η εξέλιξη αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία για τους Ευρωπαίους παραγωγούς, καθώς η σχέση μεταξύ εγχώριας παραγωγής, εισαγωγών και εξαγωγών επηρεάζει άμεσα τις ισορροπίες στην αγορά.

Η παγκόσμια αγορά μήλων

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η παραγωγή μήλων εμφανίζει σαφώς μεγαλύτερη κλίμακα από την ευρωπαϊκή.

Τα στοιχεία για το 2024 καταγράφουν παγκόσμια παραγωγή περίπου 97,913 εκατ. τόνων, έναντι 97,328 εκατ. τόνων το 2023.

Η Κίνα κυριαρχεί με παραγωγή 51,285 εκατ. τόνων και μερίδιο 52,4% της παγκόσμιας παραγωγής. Ακολουθούν οι ΗΠΑ με 4,923 εκατ. τόνους, η Τουρκία με 4,420 εκατ. τόνους και η Πολωνία με 3,385 εκατ. τόνους.

Η Ιταλία βρίσκεται στην έκτη θέση με 2,399 εκατ. τόνους, ενώ η Γαλλία καταλαμβάνει την ένατη θέση με 1,982 εκατ. τόνους.

Συνολικά, η ΕΕ-27 παρήγαγε το 2024 περίπου 11,557 εκατ. τόνους, ποσότητα που αντιστοιχεί στο 11,8% της παγκόσμιας παραγωγής.

Η Κίνα δεσπόζει στην παραγωγή, η Ιταλία στις εξαγωγές

Τα διεθνή στοιχεία αναδεικνύουν μια σημαντική διαφοροποίηση.

Η Κίνα είναι μακράν ο μεγαλύτερος παραγωγός μήλων στον κόσμο, με περισσότερους από τους μισούς παγκόσμιους όγκους παραγωγής. Ωστόσο, στις εξαγωγές η εικόνα είναι διαφορετική: το 2025 πρώτη ήταν η Ιταλία, με 1,083 εκατ. τόνους, ενώ η Κίνα ακολούθησε με 962.053 τόνους.

Αυτό καταδεικνύει ότι το μέγεθος της παραγωγής από μόνο του δεν αρκεί για να καθορίσει την εξαγωγική ισχύ μιας χώρας. Η οργάνωση της αγοράς, η ποιότητα, η τυποποίηση, η εφοδιαστική αλυσίδα και η πρόσβαση στις διεθνείς αγορές διαδραματίζουν επίσης καθοριστικό ρόλο.

Ποιοι αγοράζουν τα περισσότερα μήλα παγκοσμίως

Στην πλευρά των εισαγωγών, η Γερμανία βρέθηκε το 2025 στην πρώτη θέση μεταξύ των χωρών που εισήγαγαν φρέσκα μήλα, με 503.659 τόνους.

Ακολούθησε η Ινδία με 478.299 τόνους, ενώ σημαντικές εισαγωγικές αγορές αποτελούν επίσης η Ρωσία, το Ηνωμένο Βασίλειο, το Βιετνάμ, η Ολλανδία, η Σαουδική Αραβία, η Βραζιλία, το Μεξικό και η Αίγυπτος.

Ιδιαίτερη δυναμική εμφανίζει το Βιετνάμ, όπου οι εισαγωγές αυξήθηκαν το 2025 κατά 40,4%, φτάνοντας τους 263.165 τόνους. Η Αίγυπτος κατέγραψε επίσης αύξηση 28,5%, στους 196.543 τόνους.

Οι εξελίξεις αυτές δείχνουν ότι η παγκόσμια αγορά διαθέτει μια σειρά από δυναμικές καταναλωτικές αγορές, οι οποίες μπορούν να αποκτήσουν μεγαλύτερη σημασία για τους εξαγωγείς.

Η ελληνική παραγωγή μπροστά σε μια μεγάλη ευκαιρία

Η αύξηση της ελληνικής παραγωγής κατά 53,6% δημιουργεί μια διαφορετική αφετηρία για τον ελληνικό κλάδο μήλων το 2026.

Σε μια περίοδο κατά την οποία η συνολική ευρωπαϊκή παραγωγή προβλέπεται μειωμένη κατά 15,6%, η Ελλάδα διαθέτει μεγαλύτερη ποσότητα προϊόντος. Αυτό μπορεί να λειτουργήσει ως πλεονέκτημα, υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει αποτελεσματική εμπορική αξιοποίηση.

Το ίδιο το Dashboard, ωστόσο, δεν παρέχει στοιχεία ειδικά για την ελληνική απορρόφηση, την εσωτερική κατανάλωση ή την κερδοφορία των Ελλήνων παραγωγών. Επομένως, δεν μπορεί από τα συγκεκριμένα δεδομένα να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα για το εισόδημα των παραγωγών.

Το βέβαιο είναι ότι η αύξηση του διαθέσιμου όγκου παραγωγής καθιστά ακόμη πιο σημαντικό τον σχεδιασμό της εμπορίας, της τυποποίησης και των εξαγωγών.

Η αγορά θα κρίνει το αποτέλεσμα

Η εικόνα που διαμορφώνεται στις αρχές της νέας περιόδου είναι σύνθετη.

Από τη μία πλευρά, η ευρωπαϊκή παραγωγή εμφανίζεται σημαντικά μειωμένη. Από την άλλη, οι τιμές διαφέρουν έντονα από χώρα σε χώρα, ενώ το ευρωπαϊκό εξαγωγικό εμπόριο έχει παρουσιάσει ισχυρή επίδοση κατά την περίοδο 2025/2026. Παράλληλα, οι εισαγωγές στην ΕΕ έχουν μειωθεί αισθητά.
Για την Ελλάδα, η αύξηση της παραγωγής ξεχωρίζει ως μία από τις σημαντικότερες εξελίξεις της φετινής περιόδου.

Το ζητούμενο πλέον είναι εάν η αυξημένη παραγωγή θα μετατραπεί σε καλύτερη εμπορική θέση για τους παραγωγούς. Η απάντηση θα εξαρτηθεί από τις τελικές αποδόσεις, την ποιότητα, τη ζήτηση, τις τιμές, την πορεία των εξαγωγών και την ικανότητα του κλάδου να αξιοποιήσει τις ευκαιρίες που δημιουργεί η μειωμένη ευρωπαϊκή παραγωγή.