ΠΟΓΕΔΥ: «Αγροτική ανάπτυξη ή επικοινωνιακό άλλοθι για την κατάρρευση των επιδοτήσεων;»

127

Ευθείες βολές κατά της κυβερνητικής ρητορικής για τη «μετάβαση από τις επιδοτήσεις στην αγροτική ανάπτυξη» εξαπολύει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Γεωτεχνικών Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΟΓΕΔΥ), κάνοντας λόγο για καθυστερημένη και απολύτως βολική πολιτική τοποθέτηση. Όπως υπογραμμίζει, η επίκληση της αγροτικής ανάπτυξης δεν συνιστά μεταρρύθμιση, αλλά επιχειρεί να λειτουργήσει ως επικοινωνιακό σωσίβιο απέναντι στην κατάρρευση του συστήματος επιδοτήσεων και στις ανοιχτές δικαστικές και ευρωπαϊκές έρευνες.

«Δεν είναι νέα ιδέα, είναι ύποπτη αναπαραγωγή»

Η ΠΟΓΕΔΥ σημειώνει ότι η ανάγκη στροφής στην αγροτική ανάπτυξη αποτελεί διαχρονική θέση της Ομοσπονδίας, η οποία εδώ και χρόνια επισημαίνει πως το ΥπΑΑΤ είχε μετατραπεί σε υπουργείο διαχείρισης επιδοτήσεων. Μάλιστα, όπως τονίζει, ούτε αυτή η διαχείριση έγινε με επάρκεια, γεγονός που αποτυπώνεται σήμερα στην εμπλοκή της Δικαιοσύνης.

Ανάπτυξη ως στρατηγική ή ως «σωσίβιο»

Κατά την Ομοσπονδία, η διαφορά είναι ξεκάθαρη:
η ΠΟΓΕΔΥ μιλούσε για ανάπτυξη ως στρατηγική ευθύνης, ενώ η κυβέρνηση –και ειδικότερα ο Αντιπρόεδρος– μιλά για ανάπτυξη ως επικοινωνιακή διέξοδο, μετά την αποσύνθεση του συστήματος επιδοτήσεων.

«Προκλητική ρητορική απέναντι στην παραγωγή»

Ιδιαίτερα αιχμηρή είναι η κριτική προς τον Αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, τον οποίο η ΠΟΓΕΔΥ κατηγορεί ότι εμφανίζεται ως αυστηρός κριτής ενός συστήματος που πολιτικά ανέχθηκε και διαχειρίστηκε. Παράλληλα, καταγγέλλει αφ’ υψηλού στάση απέναντι στους ανθρώπους της παραγωγής και στους γεωτεχνικούς, οι οποίοι –όπως σημειώνει– εργάζονται σε συνθήκες πίεσης και υποστελέχωσης για να καλύψουν την ανεπάρκεια του κράτους.
«Η ρητορική αυτή δεν είναι απλώς άδικη, είναι κοινωνικά προσβλητική και πολιτικά επιζήμια», τονίζεται χαρακτηριστικά.

Μετακύλιση ευθυνών στους αγρότες

Η Ομοσπονδία απορρίπτει πλήρως τη ρητορική περί «στρεβλού μοντέλου επιδοτήσεων», επισημαίνοντας ότι στόχος είναι η μεταφορά των ευθυνών από τις πολιτικές αποφάσεις στους παραγωγούς και στους εργαζόμενους του αγροτικού χώρου, λειτουργώντας ταυτόχρονα ως προληπτική αθώωση όσων σχεδίασαν και διαχειρίστηκαν το σύστημα.

«Το σύστημα δεν κατέρρευσε από τους αγρότες»

Σύμφωνα με την ΠΟΓΕΔΥ, το σύστημα επιδοτήσεων δεν κατέρρευσε από τους αγρότες, αλλά από την κακοδιοίκηση, τις πολιτικές παρεμβάσεις, την ανυπαρξία ελέγχων και την ασυδοσία. Όπως υπογραμμίζει, η αλλαγή αφηγήματος έρχεται σε μια περίοδο όπου υπάρχουν ανοιχτές έρευνες, δικογραφίες και έντονη ευρωπαϊκή πίεση.

«Συνθήματα αντί για σχέδιο»

Η ανακοίνωση καταλήγει με αιχμές για απουσία ουσιαστικού σχεδίου:
«Αντί για ανάληψη ευθυνών, ακούμε γενικόλογες εξαγγελίες. Αντί για σχέδιο, ακούμε συνθήματα. Αντί για λογοδοσία, ακούμε ηθικολογίες».
Η ΠΟΓΕΔΥ ξεκαθαρίζει ότι η αγροτική ανάπτυξη δεν μπορεί να λειτουργεί ως φύλλο συκής ή προπέτασμα καπνού και δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς κράτος, ελέγχους, γεωτεχνικό προσωπικό και –κυρίως– λογοδοσία.

Αναλυτικά, ολόκληρη η ανακοίνωση της ΠΟΓΕΔΥ, έχει ως εξής:

“Η πρόσφατη τοποθέτηση του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης περί ανάγκης «μετάβασης από τις επιδοτήσεις και τις αποζημιώσεις στην αγροτική ανάπτυξη» δε διεκδικεί βραβείο πολιτικής καινοτομίας ούτε αποτελεί νέα ιδέα ούτε γενναία πολιτική τομή.

Αποτελεί καθυστερημένη, ύποπτη και απολύτως βολική αναπαραγωγή της πάγιας θέσης της ΠΟΓΕΔΥ ότι το ΥπΑΑΤ είχε καταντήσει ένα Υπουργείο διαχείρισης επιδοτήσεων, τις οποίες μάλιστα δεν διαχειρίστηκε και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, όπως φαίνεται σήμερα από την ενασχόληση της δικαιοσύνης με αυτό.

Η διαφορά όμως είναι αποκαλυπτική: η ΠΟΓΕΔΥ μιλούσε πάντα για ανάπτυξη ως στρατηγική επιλογή ευθύνης, ενώ ο Αντιπρόεδρος φαίνεται ότι μιλά για ανάπτυξη ως επικοινωνιακό σωσίβιο λόγω της κατάρρευσης του συστήματος των επιδοτήσεων.

Δεν είναι ούτε πολιτικά ορθό ούτε θεσμικά πειστικό, ένα κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος που φέρεται να αναδείχθηκε και να εξελίχθηκε αποκλειστικά εντός του κομματικού σωλήνα, ως ένας «άεργος τεχνοκράτης», να εμφανίζεται σήμερα ως αυστηρός κριτής ενός συστήματος το οποίο ανέχθηκε και διαχειρίστηκε πολιτικά. Πολύ περισσότερο, να μιλά αφ’ υψηλού για ανθρώπους της παραγωγής και ενδεχομένως γεωτεχνικούς που εργάζονται σκληρά, σε συνθήκες πίεσης και υποστελέχωσης, για να καλύψουν την ανεπάρκεια του κράτους. Αυτού του τύπου η προκλητική ρητορική δεν είναι απλώς άδικη, είναι κοινωνικά προσβλητική και πολιτικά επιζήμια για τον ίδιο τον Πρωθυπουργό.

Η ρητορική περί «στρεβλού μοντέλου επιδοτήσεων» κάθε άλλο παρά αθώα είναι. Είναι επί σκοπού να μεταφέρει το πρόβλημα από τις ευθύνες των πολιτικών αποφάσεων στους παραγωγούς, να απαξιώσει τους εργαζόμενους του αγροτικού χώρου, και να λειτουργεί ως προληπτική αθώωση όσων σχεδίασαν και διαχειρίστηκαν το σύστημα.

Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι τί λέγεται αλλά ποιος το λέει και πότε. Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: γίνεται γιατί το σύστημα επιδοτήσεων δεν κατέρρευσε από τους αγρότες, αλλά από την κακοδιοίκηση, τις πολιτικές παρεμβάσεις, την ανυπαρξία ελέγχων και την ασυδοσία. Γίνεται γιατί υπάρχουν ανοιχτές έρευνες, δικογραφίες και ευρωπαϊκή πίεση. Γίνεται γιατί κάποιοι χρειάζονται επειγόντως αλλαγή αφηγήματος, ώστε να λειτουργήσει ως πολιτική άμυνα.

Αντί για ανάληψη ευθυνών, ακούμε γενικόλογες εξαγγελίες. Αντί για σχέδιο, ακούμε συνθήματα. Αντί για λογοδοσία, ακούμε ηθικολογίες.

Η τοποθέτηση του Αντιπροέδρου είναι ατυχής και πάσχει σοβαρά. Αποσιωπά τις πολιτικές και διοικητικές ευθύνες, δεν  παρουσιάζει κανένα συγκεκριμένο σχέδιο αγροτικής ανάπτυξης, υπονοεί «νοοτροπίες επιδότησης» χωρίς να αγγίζει τους πραγματικούς υπεύθυνους και λειτουργεί περισσότερο ως επικοινωνιακό άλλοθι παρά ως λύση.

Συνεπώς, δεν πρόκειται για ειλικρινή αναζήτηση λύσεων στα προβλήματα του αγροτικού τομέα αλλά για επιχείρηση κουκουλώματος ευθυνών και άφεσης αμαρτιών όσων εμπλέκονται σε δικογραφίες και τους ελέγχους. Η αγροτική ανάπτυξη δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως φύλλο συκής ούτε ως προπέτασμα καπνού για να ξεπλυθούν πολιτικές και διοικητικές αποτυχίες.. Δεν μπορεί να χτιστεί χωρίς κράτος, χωρίς ελέγχους, χωρίς γεωτεχνικό προσωπικό και, κυρίως, χωρίς λογοδοσία. Αυτά είναι που ζητά διαχρονικά και η ΠΟΓΕΔΥ.

Και αυτό, όσο κι αν επιχειρείται να παρουσιαστεί ως «μεταρρύθμιση», δυστυχώς δεν είναι λύση αλλά η ομολογία του αδιεξόδου που έχουν περιέλθει.”