Τι ποιότητα έδωσε το ελληνικό σκληρό σιτάρι το 2026

132

Μια αναλυτική εικόνα για την ποιότητα του ελληνικού σκληρού σίτου της σοδειάς του 2026 επιχειρεί να δώσει ο Σύνδεσμος Ελλήνων Εμπόρων Δημητριακών Υποπροϊόντων και Ζωοτροφών (ΣΕΕΔΥΖ), μέσα από τον νέο Εθνικό Χάρτη Ποιότητας που εκπονήθηκε σε συνεργασία με την Bureau Veritas.

Η μελέτη βασίστηκε σε δείγματα που αντιπροσωπεύουν περίπου 380.000 μετρικούς τόνους σκληρού σίτου, ποσότητα που αντιστοιχεί περίπου στο 45% της ελληνικής παραγωγής. Η γεωγραφική διασπορά των δειγμάτων κρίθηκε ικανοποιητική, καθώς καλύπτει τις κύριες περιοχές παραγωγής και αντιστοιχεί περίπου στο 98% της καλλιεργούμενης έκτασης της χώρας.

Δείγματα από το 45% της ελληνικής παραγωγής

Η διαδικασία ξεκίνησε στις αρχές Ιουνίου, όταν ο ΣΕΕΔΥΖ απέστειλε στα μέλη του οδηγίες για τη λήψη και αποστολή των δειγμάτων προς ανάλυση.

Στη συνέχεια, όλα τα δείγματα συγκεντρώθηκαν και διαχωρίστηκαν ανά Περιφερειακή Ενότητα. Ακολούθησε ομογενοποίηση των δειγμάτων, με βάση την ποσότητα σκληρού σίτου που αντιπροσώπευε κάθε δείγμα, ώστε τα τελικά αποτελέσματα να αποτυπώνουν όσο το δυνατόν καλύτερα την εικόνα της παραγωγής.

Για τον υπολογισμό των εθνικών αποτελεσμάτων συνυπολογίστηκαν η στρεμματική απόδοση κάθε Περιφερειακής Ενότητας και η έκταση που καλλιεργήθηκε με σκληρό σιτάρι, καθώς και η συμμετοχή της στο σύνολο της χώρας.

Ποια χαρακτηριστικά εξετάστηκαν

Οι αναλύσεις επικεντρώθηκαν σε βασικούς δείκτες που καθορίζουν την ποιοτική εικόνα του σκληρού σίτου και τη suitability του για την αλευροβιομηχανία και την παραγωγή ζυμαρικών.

Μεταξύ άλλων εξετάστηκαν η υγρασία, το ειδικό βάρος, η υαλώδης, η περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη, καθώς και τα μαύρα στίγματα και οι προσβολές από φουζάριο.

Δυτική Μακεδονία με υψηλότερη πρωτεΐνη και υαλώδη

Η Δυτική Μακεδονία ξεχωρίζει στα αποτελέσματα του 2026, καθώς παρουσιάζει το υψηλότερο ειδικό βάρος, στις 78,95 kg/100L, αλλά και την υψηλότερη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη, στο 12,42%.

Παράλληλα, καταγράφει και το υψηλότερο ποσοστό υαλώδους, στο 53,04%, στοιχεία που συνθέτουν μια ιδιαίτερα θετική εικόνα ως προς τα συγκεκριμένα ποιοτικά χαρακτηριστικά του σκληρού σίτου.

Η εικόνα σε Ανατολική Μακεδονία και Θράκη

Στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη η υγρασία διαμορφώθηκε στο 10,34%, ενώ το ποσοστό μαύρων στιγμάτων και φουζάριου ανήλθε στο 5,13%, το υψηλότερο μεταξύ των περιοχών που περιλαμβάνονται στη μελέτη.

Το στοιχείο αυτό αποτελεί έναν από τους παράγοντες που διαφοροποιούν την ποιοτική εικόνα της περιοχής σε σχέση με τις υπόλοιπες παραγωγικές ζώνες.

Κεντρική Μακεδονία: 52,29% η υαλώδης

Η Κεντρική Μακεδονία εμφανίζει υγρασία 10,30%, ενώ η υαλώδης ανέρχεται σε 52,29%.

Τα στοιχεία καταγράφουν μια σχετικά ισορροπημένη εικόνα ως προς τους συγκεκριμένους δείκτες ποιότητας.

Θεσσαλία: Χαμηλότερα η υαλώδης και η πρωτεΐνη

Στη Θεσσαλία, η υαλώδης διαμορφώθηκε στο 41,63%, ενώ η περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη στο 11,80%.

Οι δύο συγκεκριμένοι δείκτες βρίσκονται χαμηλότερα από τις αντίστοιχες τιμές που καταγράφηκαν στη Δυτική και την Κεντρική Μακεδονία, αποτυπώνοντας διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά της φετινής παραγωγής.

Κεντρική Ελλάδα: Η χαμηλότερη υγρασία

Η Κεντρική Ελλάδα κατέγραψε τη χαμηλότερη μέση υγρασία, στο 9,80%, ενώ οι υπόλοιποι δείκτες παρουσιάζουν πιο μετριοπαθή επίπεδα σε σχέση με τις περιοχές με τις υψηλότερες τιμές πρωτεΐνης και υαλώδους.

Ο εθνικός μέσος όρος του 2026

Σε επίπεδο χώρας, ο Εθνικός Χάρτης Ποιότητας του 2026 διαμορφώνει την ακόλουθη εικόνα:

• Υγρασία: 10,27%
• Ειδικό βάρος: 77,79 kg/100L
• Υαλώδης: 48,28%
• Πρωτεΐνη: 12,05%
• Μαύρα στίγματα – φουζάριο: 4,04%

Οι διαφοροποιήσεις μεταξύ των περιοχών καταδεικνύουν τον ρόλο που διαδραματίζουν οι κλιματικές και εδαφικές συνθήκες στη διαμόρφωση των ποιοτικών χαρακτηριστικών του σκληρού σίτου.

Ένας οδηγός για την παραγωγή της επόμενης σοδειάς

Ο Χάρτης Ποιότητας του 2026 επιχειρεί να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο για παραγωγούς, εμπόρους και βιομηχανίες, καθώς προσφέρει συγκεντρωμένη εικόνα των χαρακτηριστικών της φετινής ελληνικής παραγωγής.

Η καταγραφή των διαφοροποιήσεων ανά περιοχή μπορεί να αξιοποιηθεί για την καλύτερη στόχευση της παραγωγής, με έμφαση στα χαρακτηριστικά που ζητά η αγορά και η ελληνική βιομηχανία ζυμαρικών.